همبستگی جهانی برای ریشه‌کنی فقر

روز جهانی خیریه؛ نمادی از همدلی و مهربانی

امروز، روز جهانی خیریه است؛ روزی که جهانیان با همبستگی و همدلی، گامی بزرگ در مسیر ریشه‌کنی فقر برمی‌دارند. خیریه‌ها نه‌تنها پیوندهای اجتماعی را تقویت می‌کنند، بلکه به ایجاد جوامعی فراگیرتر و مقاوم‌تر کمک شایانی می‌نمایند. در این روز ویژه، بیایید نگاهی عمیق‌تر به نقش حیاتی خیریه‌ها در جامعه بیندازیم و از تلاش‌های بی‌وقفه آن‌ها قدردانی کنیم.

خیریه‌ها همچون نورهایی در دل تاریکی بحران‌های انسانی می‌درخشند. آن‌ها با کاهش اثرات مخرب این بحران‌ها، به تکمیل خدمات عمومی در حوزه‌هایی چون بهداشت، آموزش، مسکن و حمایت از کودکان می‌پردازند. نقش آن‌ها تنها به این حوزه‌ها محدود نمی‌شود؛ خیریه‌ها در پیشبرد فرهنگ، علم، ورزش و حفاظت از میراث فرهنگی و طبیعی نیز سهم بسزایی دارند. همچنین، با ترویج حقوق اقشار حاشیه‌نشین و محروم، پیام انسان‌دوستی را در مناطق درگیری و بحران‌های اجتماعی گسترش می‌دهند.

در «دستور کار 2030 برای توسعه پایدار»، سازمان ملل متحد به وضوح بر اهمیت ریشه‌کنی فقر در تمامی اشکال و ابعاد آن، از جمله فقر شدید، به عنوان بزرگ‌ترین چالش جهانی و نیاز اساسی برای توسعه پایدار تأکید کرده است. این دستور کار همچنین بر تقویت روحیه همبستگی جهانی تمرکز دارد؛ همبستگی‌ای که توجه ویژه‌ای به نیازهای فقیرترین و آسیب‌پذیرترین اقشار جامعه دارد. در این مسیر، نقش بخش خصوصی متنوع، از جمله شرکت‌های کوچک و متوسط، تعاونی‌ها، شرکت‌های چندملیتی و همچنین سازمان‌های جامعه مدنی و خیریه‌ها، حیاتی است.

هدف‌های توسعه پایدار (SDGs) که در این دستور کار تعیین شده‌اند، در پنج حوزه اساسیِ مردم، سیاره، شکوفایی، صلح و مشارکت دسته‌بندی می‌شوند. این اهداف چارچوبی فراهم می‌آورند تا نهادهای خیریه بتوانند در مسیر بهبود جهان، نقشی مؤثر ایفا کنند.

پیشینه روز جهانی خیریه

روز جهانی خیریه با هدف آگاه‌سازی و بسیج مردم، سازمان‌های مردم‌نهاد و ذی‌نفعان در سراسر جهان برای کمک به دیگران از طریق فعالیت‌های داوطلبانه و خیریه تأسیس شده است. این روز به یادبود مادر ترزا از کلکته انتخاب شد؛ زنی که در سال 1979 جایزه نوبل صلح را برای تلاش‌هایش در مقابله با فقر و رنج – که تهدیدی برای صلح نیز هستند – دریافت کرد.

مادر ترزا، راهبه و مبلغ معروف، در سال 1910 با نام آگنس گونجا بوجاکسهو به دنیا آمد. او در سال 1928 به هند رفت و زندگی خود را به کمک به نیازمندان اختصاص داد. در سال 1950 «سازمان میسیونرهای خیریه» را در کلکته تأسیس کرد که به دلیل فعالیت‌هایش در میان فقیران و بیماران مشهور شد. او بیش از 45 سال به فقرا، بیماران، یتیمان و در حال مرگ خدمت کرد و سازمان میسیونرهای خیریه را در هند و کشورهای دیگر گسترش داد. مادر ترزا در تاریخ 5 سپتامبر 1997 درگذشت و میراث بی‌نظیرش همچنان الهام‌بخش میلیون‌ها نفر در سراسر جهان است.

مجمع عمومی سازمان ملل متحد در قطعنامه A/RES/67/105، نقش خیریه‌ها در کاهش بحران‌های انسانی و رنج انسان‌ها درون و میان ملت‌ها و همچنین تلاش‌های سازمان‌های خیریه و افراد، از جمله مادر ترزا، را به رسمیت شناخت و روز 5 سپتامبر را به عنوان «روز جهانی خیریه» تعیین کرد.